Tussen weemoedig en senang

Openhartige en inspirerende verhalen over gewenning aan een nieuw land

Het boek ‘Tussen weemoedig en senang: herinneringen van Indische nieuwkomers aan Dordtse pensions’ bestaat uit honderden pagina’s vol interessante verhalen, foto’s en archiefstukken over de periode 1950-1968 van Indische contractpensions in de stad Dordrecht.

In september 2021 startte een groep Indische Dordtenaren het boekproject over de Indische contractpensionperiode in Dordrecht. Met behulp van donaties uit een crowdfundingsactie op het platform Voordekunst en steun van het Dordrechts Museum kon dit boek gedrukt worden en werd een tentoonstelling ‘Indische nieuwkomers. Contractpensions in Dordrecht’ gemaakt, die van 2 juli 2024 tot 25 augustus 2025 te zien was in het Hof van Nederland.

In dit boek krijgt men een unieke inkijk in een vaak vergeten periode in de Indische geschiedenis: de Indische contractpensionperiode. Vanaf de jaren vijftig waren contractpensions door de Nederlandse overheid opvangplekken voor net gearriveerde Indische nieuwkomers. Dit boek richt zich specifiek op de acht contractpensions in de oudste stad van Holland, Dordrecht. Dordrecht bood veel werkgelegenheid, waardoor Indische nieuwkomers hier zeer welkom waren. Aan de hand van 37 persoonlijke getuigenissen van voormalige bewoners van Indische contractpensions wordt de lezer meegenomen in een geschiedenis vanaf de onrustige situatie in Indonesië, de reis naar en de aankomst in Nederland tot het krijgen van een eerste eigen woning.

In een tijd waarin discussies over kolonialisme, migratie en identiteit actueel zijn, biedt deze kleine geschiedenis van de Indische contractpensions niet alleen een venster op het verleden, maar ook waardevolle inzichten voor de uitdagingen van vandaag. De auteurs laten zien hoe persoonlijke verhalen een rode draad vormen in de Indische voorgeschiedenis en helpen het complexe verleden beter te begrijpen. De geportretteerden vertellen niet alleen hun eigen ervaringen, maar ook die van hun (ouderlijke) gezinnen. Zo ontstaat een intiem portret dat evenzeer familiegeschiedenis als collectief geheugen is.